تغییر منو
Toggle preferences menu
تغییر منوی شخصی
به سامانه وارد نشده‌اید
نشانی آی‌پی شما در صورت انجام هرگونه ویرایش به صورت عمومی قابل مشاهده خواهد بود.

دیلارا عبدولینا

از اسلامشناسان
زبان‌های بیشتر
نسخهٔ تاریخ ۹ ژوئیهٔ ۲۰۱۸، ساعت ۱۷:۲۸ توسط imported>Admin3 (آثار)
دیلارا عبدولینا
دیلارا عبدولینا
آبدولینا دیلاریا ماراتُونا
Абдуллина, Дилария Маратовна
تاریخ تولد: 1966
محل زندگی: کازان
محل کار: بخش ادبیات شناسیِ انستیتوی زبان، ادبیات و هنر گ. ابراهیم اف فرهنگستان علوم جمهوری تاتارستان
سمت: کارمند علمی
ایمیل: gibadullina_13@mail.ru
شهروند: روسیه
تحصیلات: دکتری زبان‌شناسی
مرکز علمی: بخش ادبیات شناسیِ انستیتوی زبان، ادبیات و هنر گ. ابراهیم اف
دانش زبانی: روسی، عربی، تاتاری قدیم
حوزه تخصصی: ادبیات و زبان تاتاری
موضوعات کاری: ادبیات تاتاری در قرن بیستم

تحصیلات

  • سال 1988: فارغ التحصیل دانشکده زبان تاتاری، ادبیات و زبانهای شرقیِ دانشگاه دولتی قازان با تخصص "زبان و ادبیات تاتار".
  • نامزد علم لغت شناسی (قازان، 2005) با تخصص شماره 10.01.02 "ادبیات اقوام فدراسیون روسیه (ادبیات تاتار)".

موضوع پایان نامه: انگیزه‌های قرآنی در آثار عبدالله توقای.

استاد راهنما: گانیِوا (غنی یِوا) ر.ک.

علایق پژوهشی

ادبیات تاتاری در قرن بیستم

دانش زبانی

روسی، عربی، تاتاری قدیم

آثار

پایان‌نامه

  • آبدولینا د.م. انگیزه های قرآنی در آثار عبدالله توقای. پایان نامه نامزد علم لغت شناسی / د.م. آبدولینا. – قازان، 2005. – 225 ص.

مقاله

  • آبدولینا د.م. اشعار توقای در موضوعات دینی / د.م. آبدولینا // مجله "فَنِّی یازمالار". – 2001. – قازان: شکولا، 2002. – ص. 179-183.
  • آبدولینا د.م. نظر گ. ابراگیمُف در مورد دیدگاه‌های مذهبی عبدالله توقای در کتاب "شعرای تاتار" / د.م. آبدولینا // مجله "ملی مدنیت". – 2003. – شماره 2. – ص. 71-72.
  • آبدولینا د.م. انسجام مفاد مقاله "روز قیامت" توقای با انگیزه‌های قرآنی / د.م. آبدولینا // مجله "ملی مدنیت". – 2003. – شماره 3. – ص. 104-107.
  • آبدولینا د.م. نقد ادبی سالهای بیست در باره دیدگاه توقای به دین / د.م. آبدولینا // مجله "فنی یازمالار". – 2003. – قازان: شکولا، 2004. – ص. 3-9.
  • آبدولینا د.م. دیدگاه‌های اخلاقی و زیبایی‌شناسانه عبدالله توقای و قوانین قرآن / د.م. آبدولینا // مجله "ملی مدنیت". – 2005. شماره 7. – ص. 4-9.